Tooerst de Kluntjen ünnern rin,
nu schenk den heeten Tee man in.
Dann deit dat Knistern di beglücken
un de Kluntjen fallt in Stücken.
Een Löepel Rahm noch dat is klar
de maakt lütke Wulken, ganz wunnerbar.
Dann Schluck vor Schluck den Tee probeer`n,
dröfst aber ja nich mit`n Loepel röhr`n.
Un is de Teestun dann vörbi,
pust dat Licht ut, dat raŽik di.
Schmeckt de Tee up ammersche Art nun good,
so freit wi us, wenn ji woller kommen dot.
|
|